ورزش کردن هیچ گاه برای بیماران سرطانی دیر نیست
آرایش عروس: یک مطالعه جدید گزارش می دهد که هیچ گاه برای تحرک داشتن بازماندگان سرطان دیر نیست.
به گزارش آرایش عروس به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گزارش دادند که بازماندگان سرطان که حتی به میزان کمی ورزش می کنند، خطر مرگ ناشی از سرطان در انها کاهش پیدا می کند.
این خطر در بین بیمارانی که به سطوح بالاتری از فعالیت بدنی دست یافته اند، حتی بیشتر کاسته شده است.
علاوه بر این، پژوهشگران دریافتند که بیماران دچار سرطان ریه و رکتوم که ورزش را تنها بعد از تشخیص بیماری خود آغاز کرده اند، خطر مرگ کمتری داشتند.
تیم مطالعه به رهبری «اریکا ریس-پونیا»، دانشمند ارشد انجمن سرطان آمریکا، می گوید: «این نتایج امکان دارد بازماندگان سرطان را تشویق کند تا بعد از تشخیص بیماری، حتی اگر قبلاً تحرک نداشته اند، تا حد امکان فعال شوند.»
برای مطالعه جدید، پژوهشگران داده های شش مطالعه در مقیاس بزرگ را جمع آوری کردند و بالاتر از ۱۷۰۰۰ بازمانده سرطان را با میانگین سنی ۶۷ سال پیگیری کردند.
در این مطالعه آمده است که حدود ۴۹٪ از بازماندگان به سرطان در ابتدای کار یا میانی مبتلا بوده اند. بازماندگان سرطان مثانه (۲۴٪)، آندومتر (۲۲٪) و ریه (۱۸٪) بالاتر از نیمی از بیماران را تشکیل می دادند.
نتایج نشان داد که هر میزان فعالیت بدنی، خطر مرگ ناشی از سرطان را برای بیماران سرطان مثانه ۳۳٪، برای مبتلایان به سرطان آندومتر ۳۸٪ و برای مبتلایان به سرطان ریه ۴۴٪ می کاهد.
محققان دریافتند که با افزایش سطح ورزش، خطر مرگ برای خیلی از انواع سرطان کاهش پیدا می کند.
این مطالعه نشان داد که در مقایسه با بازماندگانی که قبل یا پس از تشخیص بیماری ورزش نمی کردند، بازماندگان سرطان ریه و رکتوم در صورت آغاز ورزش، ۴۲٪ و ۴۹٪ خطر مرگ کمتری داشتند.
با این حال، پژوهشگران دریافتند که افراد فعالی که بعد از تشخیص سرطان، ورزش را کنار گذاشتند، هیچ کاهش قابل توجهی در خطر مرگ نشان ندادند.
به گفته محققان: «فعالیت بدنی برای بیماران سرطانی در هر مرحله از مسیر سرطانشان فواید قابل توجهی دارد. ورزش می تواند به بیماران در مبارزه با ضعف همراه با سرطان کمک نماید. پس از درمان سرطان، فرد ضعیف می شود. در اثر فعالیت خیلی کم، توده عضلانی خودرا از دست می دهد، ازاین رو تقویت آن توده عضلانی مهمست.»
بیماران سرطانی بسته به نوع سرطانشان، اختلالات خیلی خاصی نیز دارند.
ریس-پونیا توضیح داد: «برای مثال، بیماران دچار سرطان سینه گاهی اوقات در حرکت شانه دست مشکل دارند. بیماران دچار سرطان ریه امکان دارد در تنفس مشکل داشته باشند. بیماران دچار سارکوم اندام تحتانی، توده عضلانی ضعیفی دارند. بنابراین، تقویت هر آن چه که ضعیف شده، واقعا مهمست.»
او به هر یک از بیماران خود نسخه ای برای ورزش می دهد و جزییات کارهایی که باید انجام دهند و تعداد دفعات آنرا شرح می دهد.
در حالی که هیچگاه برای آغاز ورزش دیر نیست، ریس-پونیا سفارش می کند که از ورزش های کوچک آغاز کنید، به ویژه اگر فردی بی تحرک بوده اید.
ریس-پونیا اظهار داشت: «روزانه پیاده روی کنید. تحرک همیشه خوب است. بلند کردن اجسام برای ما خوب است. انداختن یک جسم و خم کردن آن با زانو برای برداشتن آن برای ما خوب است.» بطور خلاصه در اثر فعالیت بسیار کم، توده عضلانی خودرا از دست می دهد، به این جهت تقویت آن توده عضلانی مهمست. او به هر یک از بیماران خود نسخه ای برای ورزش می دهد و جزئیات کارهایی که باید انجام دهند و تعداد دفعات آن را شرح می دهد.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب