در گفت وگو با آرایش عروس تشریح شد
درمان گران سرطان در کشور
به گزارش آرایش عروس، رییس اداره کنترل و مبارزه با سرطان دفتر مدیریت بیماریهای غیرواگیر وزارت بهداشت ضمن تشریح چرایی گران بودن درمان سرطان در کشور، اظهار داشت: وقتی بیماران مبتلا به سرطان از هزینه های بالای داروهای سرطان گلایه دارند، یا مربوط به 10 درصد فرانشیز داروهایی است که در فهرست دارویی کشور قرار دارند یا مربوط به داروهایی است که در فهرست دارویی کشور وجود ندارند اما متاسفانه برخی پزشکان آنها را تجویز می کنند.
دکتر علی قنبری مطلق در گفت و گو با ایسنا، درباره ی وضعیت تجهیزات مربوط به درمان سرطان در کشور اظهار داشت: دراین زمینه دو بحث کمیت و کیفیت مورد توجه است. ما فعلا به ازای هر یک میلیون نفر ۱.۵ دستگاه شتاب دهنده در کشور داریم. در صورتیکه در دنیا این میزان دو دستگاه است. بدین سبب باید تعداد دستگاه های شتاب دهنده در کشور افزایش یابد و در عین حال در حوزه نگهداری از این دستگاهها هم باید حمایت بیشتر باشد تا از نظر قطعات و... گرفتار مشکل نشوند. خوشبختانه در پنج سال قبل برای بخش های دولتی چند دستگاه تهیه و نصب شده که کمک کرده تا از بحران کاهش دستگاهها جلوگیری شود و همین طور خدمات پیشرفته رادیوتراپی را در اختیار مردم قرار می دهد. باید توجه کرد که جراحی و رادیوتراپی سهم بیشتری در درمان سرطان داشته اند. بدین سبب باید مورد توجه قرار گیرند.
لزوم اضافه شدن ۸۰ دستگاه شتاب دهنده در زمینه درمان سرطان تا سال ۲۰۲۵
وی اظهار داشت: در سند شبکه ملی مراقبت سرطان پیش بینی شده که تا سال ۱۴۰۴ چند دستگاه در چه مراکزی باید داشته باشیم. همه این موارد پیش بینی شده است و اعلام شده که باید تا سال ۲۰۲۵، بیش از ۲۲۰ دستگاه شتاب دهنده داشته باشیم. حالا حدود ۱۴۰ دستگاه داریم که ۸۰ دستگاه دیگر تا سال ۲۰۲۵ باید به ظرفیت دستگاه های شتاب دهنده اضافه شود و اگر هم موردی فرسوده شد، باید جایگزین شود.
قنبری مطلق همین طور درباره ی وضعیت راهنماهای بالینی سرطان، اظهار داشت: راهنماهای بالینی را می توان به دو دسته الزام آور و غیرالزام آور تقسیم کرد؛ گاهی راهنمای بالینی برای این است که پزشک بداند چه چیزی موجب می شود که طبابت بهتری داشته باشد. گاهی اوقات راهنمای بالینی الزام آور است؛ یعنی یا قانون جلو پزشک را می گیرد یا این که بیمه پوشش نمی دهد.
پوشش بیمه ای داروهای سرطان خوب است، اما ایده آل نیست
قنبری مطلق اظهار داشت: تقریباً پوشش بیمه ای داروهای سرطان برمبنای اندیکاسیون هایی که در دنیا وجود دارد، خوب است. تقریباً اینطور نیست که دارویی در دنیا در اندیکاسیونی موثر باشد، اما بیمه اعلام نماید که آنرا پوشش نمی دهد. بدین سبب برای حدود ۱۲ دارو که گایدلاین دارند و داروهای گرانقیمت و جدیدتری هستند و موثرند، پوشش بیمه ای هم در کشور وجود دارد. پوشش بیمه ای داروهای سرطانی که در فهرست دارویی ایران قرار دارند، خوب است، اما ایده آل نیست. برای اینکه اگر یک داروی سرطان را تا ۹۰ درصد هم پوشش دهید، شاید همان ۱۰ درصد پرداختی بیمار هم برای یک داروی گران، زیاد باشد. بدین سبب باید راهی پیدا کرد که همان ۱۰ درصد را هم یا برای همه یا برای عده ای پوشش دهید. البته خوشبختانه در قالب بسته پشتیبانی از بیماران صعب العلاج، دارد تلاش می شود تا این نقصان هم برای کل بیماران مبتلا به سرطان، اما برای داروهایی که داخل فهرست دارویی هستند، رفع گردد.
داروهایی که در لیست دارویی کشور نیستند اما تجویز می شوند
وی اضافه کرد: مشکل دیگر درباره ی داروهایی هستند که خارج از فهرست دارویی قرار دارند که این موارد را وزارت بهداشت باید سریع تر بررسی کند که آیا می خواهد این داروها را وارد فهرست کند یا خیر؟. مشکل دیگر این است که برخی پزشکان داروهای خارج از فهرست دارویی کشور را برای بیماران مبتلا به سرطان تجویز می کنند که این داروها بسیار گرانند و این داروها هستند که برای بیماران مشکل ایجاد می کنند. بدین سبب وقتی بیماران مبتلا به سرطان از هزینه های بالای داروهای سرطان گلایه دارند، یا مربوط به ۱۰ درصد فرانشیز داروهایی است که در فهرست دارویی کشور قرار دارند یا مربوط به داروهایی است که در فهرست دارویی کشور وجود ندارند.
نوبت های طولانی درمان سرطان در بخش دولتی درمان سرطان در بخش خصوصی گران است
قنبری مطلق درباره ی پوشش بیمه ای روش های درمانی سرطان نیز اظهار داشت: پوشش بیمه ای روش های درمانی سرطان در بخش های دولتی خوب است. بطوریکه خدمت شیمی درمانی و رادیوتراپی در بخش دولتی رایگان است. برای جراحی نیز بیماران مبتلا به سرطان پنج تا ۱۰ درصد هزینه را در بخش دولتی می پردازند، اما مشکل این است که خیلی از این خدمات در بخش خصوصی ارائه می شود. مشکل این است که تعداد کم دستگاهها یک بحث است، اما توزیع همان تعداد دستگاه هم نامناسب است. یک مشکل این است که در بخش های دولتی دستگاه های شتاب دهنده به تعداد کافی در دسترس نیست و منجر به نوبت های طولانی برای بیمار شده و بیماران مجبور می شوند برای درمان به بخش خصوصی بروند یا در نوبت طولانی بمانند که در این صورت اثربخشی درمان کاهش پیدا می کند.
وی اظهار داشت: هزینه های درمان سرطان در بخش خصوصی برای مردم بسیار گران است. پوشش بیمه ای آن هم به اندازه تعرفه دولتی است؛ بطوریکه می توان گفت همه هزینه درمان را در بخش خصوصی مردم می دهند. به عنوان مثال اگر یک خدمت درمانی سرطان ۱۰۰ تومان باشد، این خدمت در بخش دولتی ۲۵ تومان است. حال وقتی به بخش خصوصی مراجعه کنید، بیمه به اندازه همان ۲۵ تومان پول می دهد.
سرطان؛ پرهزینه ترین بیماری
قنبری مطلق درباره ی هزینه درمان سرطان در کشور نیز اظهار داشت: در حوزه محاسبه هزینه درمان سرطان در کشور، پروژه ای در دست انجام داریم، اما هزینه درمان سرطان در کشور زیاد است. می توان اظهار داشت که سرطان پرهزینه ترین بیماری است. به طور تخمینی هزینه درمان سرطان حداقل حدود ۵۰۰۰ میلیارد تومان در کشور است. بطور متوسط برای هر بیمار و برمبنای نوع سرطان هم هزینه های درمان سرطان متفاوت می باشد. به عنوان مثال طی چند سال قبل هزینه های تشخیص و درمان سرطان سینه محاسبه شد و برمبنای آن هزینه تشخیص و درمان این سرطان برای هر فرد حدود ۱۷ هزار دلار بود، برای سرطان روده بزرگ ۱۶ هزار دلار است؛ این درحالیست که وقتی بیماری باردیگر عود کند هم مباحثی دیگر را بدنبال دارد.
منبع: aroosmakeup.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب