رسیدن امام حسین (ع) و یاران به صحرای کربلا و بیانات امیر المومنین(ع) و امام زمان (عج)
به گزارش آرایش عروس، برخی علما و بزرگان بر این نکته تاکید دارند که مقتل خوانی بایستی برمبنای منابع معتبر خوانده شود. بمنظور ترویج فرهنگ مقتل خوانی و استناد به منابع معتبر متن مقتل شب دوم ( ورودیه به کربلا) به شرح زیر است
متن مقتل شب دوم محرم از زبان امیرالمومنین(ع) و امام حسین (ع) عبارت است از:
گزارش امیر المومنین علی (ع) از کربلا ... عن رجل من بنی ضبّة: شَهِدتُ عَلِیّا مقابل السلام حینَ نَزَلَ کَربَلاءَ، فَانطَلَقَ فَقامَ ناحِیَةً، فَأَومَأَ بِیَدِهِ، فَقالَ: مُناخُ رِکابِهِم أمامَهُ، ومَوضِعُ رِحالِهِم عَن یَسارِهِ، فَضَرَبَ بِیَدَیهِ الأَرضَ، فَأَخَذَ مِنَ الأَرضِ قَبضَةً، فَشَمَّها فَقالَ: واحَبَّذَا الدِّماءُ یُسفَکُ فیهِ.ثُمَّ جاءَ الحُسَینُ مقابل السلام فَنَزَلَ کَربَلاءَ. قالَ الضَّبِّیُّ: فَکُنتُ فِی الخَیلِ الَّتی بَعَثَهَا ابنُ زِیادٍ إلَی الحُسَینِ مقابل السلام ؛ فَلَمّا قَدِمتُ فَکَأَنَّما نَظَرتُ إلی مَقامِ عَلِیٍّ مقابل السلام وإشارَتِهِ بِیَدِهِ، فَقَلَبتُ فَرَسی، ثُمَّ انصَرَفتُ إلَی الحُسَینِ بنِ عَلِیٍّ مقابل السلام فَسَلَّمتُ عَلَیهِ، وقُلتُ لَهُ: إنَّ أباکَ کانَ أعلَمَ النّاسِ، وإنّی شَهِدتُهُ فی زَمَنِ کَذا وکَذا قالَ: کَذا وکَذا، وإنَّکَ ـ وَاللّه ِ ـ لَمَقتولٌ السّاعَةَ. قالَ: فَما تُریدُ أن تَصنَعَ أنتَ ؟ أتَلحَقُ بِنا، أم تَلحَقُ بِأَهلِکَ ؟ قُلتُ: وَاللّه ِ، إنَّ عَلَیَّ لَدَینا، وإنَّ لی لَعِیالاً، وما أظُنُّ إلّا سَأَلحَقُ بِأَهلی. قالَ: أمّا لا، فَخُذ مِن هذَا المالِ حاجَتَکَ ـ وإذا مالٌ مَوضوعٌ بَینَ یَدَیهِ ـ قَبلَ أن یَحرُمَ عَلَیکَ، ثُمَّ النَّجاءَ، فَوَاللّه ِ، لا یَسمَعُ الدّاعِیَةَ أحَدٌ ولا یَرَی البارِقَةَ أحَدٌ ولا یُعینُنا، إلّا کانَ مَلعونا عَلی لِسانِ مُحَمَّدٍ صلی الله مقابل و آله.
قالَ: قُلتُ: وَاللّه ِ، لا أجمَعُ الیَومَ أمرَینِ: آخُذُ مالَکَ، وأخذُلُکَ. فَانصَرَفَ وتَرَکَهُ.
ترجمه: ابن حجر عسقلانی در المطالب العالیه ج ۴ ص ۳۲۶ ح ۴۵۱۷. می نویسد: مردی از قبیله بنی ضَبّه اظهار داشت: هنگامی که علی مقابل السلام در کربلا فرود آمد، من حاضر بودم. ایشان رفت و در کناری ایستاد و با دستش اشاره نمود و فرمود: «آنجا جایگاه فرود آمدن مَرکب هایشان و سمت چپ، جای بار و بُنه شان است». سپس با دستانش به زمین زد و مُشتی از خاک آنرا برگرفت و آنرا بویید و فرمود: «وه که چه خون هایی بر آن، ریخته می شود!». بعدها حسین مقابل السلام آمد و در کربلا فرود آمد. من در بین سوارانی بودم که ابن زیاد آنها را به طرف حسین مقابل السلام روانه کرده بود. هنگامی که رسیدم گویی به جایگاه علی مقابل السلام و اشاره با دستش می نگریستم. اسبم را چرخاندم و به طرف حسین بن علی مقابل السلام بازگشتم و بر او سلام دادم و به او گفتم: پدرت داناترینِ مردم بود و من در فلان موقع کنارش بودم. او چنین و چنان فرمود. به خدا سوگند، تو در این زمان، کُشته می شوی! حسین مقابل السلام فرمود: «تو می خواهی چه کنی؟ آیا به ما می پیوندی، یا به خانواده ات ملحق می شوی ؟» گفتم: به خدا سوگند من فردی بدهکار و عیالوارم. به خانواده ام ملحق می شوم. حسین مقابل السلام فرمود: «حال که به ما نمی پیوندی نیازت را از این مال (مالی که پیشِ رویش نهاده شده بود) بردار قبل از آنکه بر تو حرام شود. سپس خودرا نجات بده که ـ به خدا سوگند ـ هر کس فریاد یاریخواهیِ ما و برق شمشیرها را ببیند و یاری مان ندهد، بر زبان پیامبر صلی الله مقابل و آله لعن شده است». گفتم: به خدا سوگند، امروز هر دو کار را با هم انجام نمی دهم. مالت را بگیرم و رهایت کنم؟! مرد ضَبّی، باز گشت و حسین مقابل السلام را وا نهاد.
المطالب العالیة، ابن حجر عسقلانی: ج ۴ ص ۳۲۶ ح ۴۵۱۷.
رسیدن امام حسین مقابل السلام به کربلا: أمالی شیخ صدوق: ص ۲۱۹ ح ۲۳۹، بحار الأنوار علامه مجلسی: ج ۴۴ ص ۳۱۵ ح ۱.
عن عبد اللّه بن منصور عن جعفر بن محمّد بن علیّ بن الحسین عن أبیه عن جدّه [زین العابدین] علیهم السلام: سارَ [الحُسَینُ مقابل السلام ] حَتّی نَزَلَ کَربَلاءَ فَقالَ: أیُّ مَوضِعٍ هذا ؟ فَقیلَ: هذا کَربَلاءُ یَابنَ رَسولِ اللّه ِ. فَقالَ: هذا ـ وَاللّه ِ ـ یَومُ کَربٍ وبَلاءٍ وهذَا المَوضِعُ الَّذی یُهَراقُ فیهِ دِماؤُنا، ویُباحُ فیهِ حَریمُنا.
ترجمه: شیخ صدوق در کتاب امالی ـ به نقل از عبد اللّه بن منصور، از امام صادق از پدرش امام باقر از جدّش امام زین العابدین علیهم السلام ـ: حسین مقابل السلام حرکت کرد تا در کربلا فرود آمد و پرسید: «نام این سرزمین چیست ؟». گفتند: ای فرزند پیامبر خدا! این جا کربلاست. حسین مقابل السلام فرمود: «به خدا سوگند، این، روزِ کرب و بلاست و این جا، همان جایی است که خون های ما در آن ریخته و حرمت ما شکسته می شود».
زیارت ناحیه مقدسه (گوشه ای از هتک حرمت به سید الشهدا از زبان امام زمان) المزار الکبیر ابن مشهدی، ص ۴۹۶، بحار الأنوار، علامه مجلسی
السَّلامُ عَلی مَن هُتِکَت حُرمَتُهُ، السَّلامُ عَلی مَن اُریقَ بِالظُّلمِ دَمُهُ، السَّلامُ عَلَی المُغَسَّلِ بِدَمِ الجِراحِ، السَّلامُ عَلَی المُجَرَّعِ بِکَأساتِ الرِّماحِ، السَّلامُ عَلَی المُضامِ المُستَباحِ، السَّلامُ عَلَی المَهجورِ فِی الوَری، السَّلامُ عَلی مَن تَوَلّی دَفنَهُ أهلُ القُری، السَّلامُ عَلَی المَقطوعِ الوَتینِ، السَّلامُ عَلَی المُحامی بِلا مُعینٍ.
ترجمه: سلام بر کسی که حُرمتش را هتک کردند ! سلام بر کسی که خونش را ستمکارانه ریختند ! سلام بر شسته شده به خونِ زخم ! سلام بر نوشیده از کاسه نیزه ها ! سلام بر ستم دیده حق بُرده شده ای که حقّش را حلال شمردند ! سلام بر مهجور شده میان مردم ! سلام بر آنکه روستانشینان، عهده دار به خاک سپردنش شدند ! سلام بر آنکه رگ قلبش بُریده شده ! سلام بر حمایتگر بدون یاور !
منبع: آرایش عروس
این مطلب را می پسندید؟
(0)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب