به گزارش آرایش عروس به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گزارش دادند که حدودا ۷۰ درصد از یک گروه کوچک از افراد ۵۰ تا ۶۶ ساله، مشکلات خواب مداوم را تجربه کرده اند، حتی اگر هیچ سابقه ای از اختلالات خواب نداشته باشند.
محققان گفتند که حتی نگران کننده تر اینست که بیشتر از ۹ نفر از ۱۰ نفر (۹۲ درصد) از شرکت کنندگان حداقل یک دفعه در طول مطالعه یک ساله، آستانه بالینی اختلال خواب را تجربه کردند.
«آتاناسیوس تساناس»، محقق ارشد و استاد سلامت دیجیتال و علوم داده در دانشگاه ادینبورگ در بریتانیا، در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «من واقعا از مقیاس عظیم مشکلات خوابی که در این گروه کشف کردیم، شگفت زده شدم.»
تساناس اظهار داشت: «تجزیه و تحلیل ما به وضوح نشان داده است که خیلی از این مشکلات خواب و آرامش روانی مربوط به کار هستند و آرامش کلی به شدت به تعادل پایدار بین کار و زندگی وابسته است.»
برای این مطالعه، پژوهشگران از ۴۵ کارگر میانسال خواستند که در طول یک سال، ارزیابی های منظم آرامش و محل کار را پر کنند و همینطور دستگاه هایی را برای ثبت فعالیت بدنی و خواب خود به کار ببرند.
در مجموع، این تیم بیشتر از ۱۹۰۰ گزارش در مورد آرامش روان و محل کار و بیشتر از ۵۲۰۰ روز داده های سنسور پوشیدنی جمع آوری کرد.
نتایج نشان داد که ۹۰ درصد از شرکت کنندگان اختلالات خواب را تجربه کرده اند، حتی اگر بیشتر آنها بطور متوسط بین ۶.۵ تا ۸ ساعت خواب شبانه داشتند.
محققان گفتند که احتمالا خواب مختل شده، نه خواب ناکافی، توضیح می دهد که چرا خیلی از افراد در گزارشهای خود گفته اند که احساس می کنند استراحت کافی ندارند.
این تحلیل و بررسی نشان داد که تجربیات محل کار بطور مداوم به عنوان یکی از مهم ترین عوامل مختل کننده خواب ظاهر می شوند.
بنابراین، پژوهشگران گفتند که استرس در رابطه با کار می تواند عامل کلیدی باشد که از راه آن کار هم بر خواب فرد و هم بر سلامت کلی او تاثیر می گذارد.
تساناس در ادامه اضافه کرد: «در حالی که ما از شواهد قبلی می دانستیم که خواب می تواند بر کار تاثیر بگذارد و کار می تواند بر خواب تاثیر بگذارد، از میزان مشکلی که جمعیت مورد مطالعه غیربالینی ما با خواب خود داشتند، شگفت زده شدیم.»
خلاصه اینکه به گزارش آرایش عروس به نقل از مهر به نقل از مدیسن نت، محققان گزارش دادند که حدوداً ۷۰ درصد از یک گروه کوچک از افراد ۵۰ تا ۶۶ ساله، مشکلات خواب مداوم را تجربه کرده اند، حتی اگر هیچ سابقه ای از اختلالات خواب نداشته باشند. محققان گفتند که حتی نگران کننده تر این است که بیش از ۹ نفر از ۱۰ نفر (۹۲ درصد) از شرکت کنندگان حداقل یک دفعه در طول مطالعه یک ساله، آستانه بالینی اختلال خواب را تجربه کردند. برای این مطالعه، محققان از ۴۵ کارگر میانسال خواستند که در طول یک سال، ارزیابی های منظم آرامش و محل کار را پر کنند و همین طور دستگاه هایی را برای ثبت فعالیت بدنی و خواب خود به کار ببرند. در مجموع، این تیم بیش از ۱۹۰۰ گزارش در مورد آرامش روان و محل کار و بیش از ۵۲۰۰ روز داده های حسگر پوشیدنی جمع آوری کرد. نتایج نشان داد که ۹۰ درصد از شرکت کنندگان اختلالات خواب را تجربه کرده اند، حتی اگر بیشتر آنها به طور متوسط بین ۶.۵ تا ۸ ساعت خواب شبانه داشتند. محققان گفتند که احتمالاً خواب مختل شده، نه خواب ناکافی، توضیح می دهد که چرا بسیاری از افراد در گزارش های خود گفته اند که احساس می کنند استراحت کافی ندارند. این تجزیه و تحلیل نشان داد که تجربیات محل کار به طور مداوم به عنوان یکی از مهم ترین عوامل مختل کننده خواب ظاهر می شوند. بنابراین، محققان گفتند که استرس در ارتباط با کار می تواند عامل کلیدی باشد که از طریق آن کار هم بر خواب فرد و هم بر سلامت کلی او تأثیر می گذارد. تساناس در ادامه افزود: در حالیکه ما از شواهد قبلی می دانستیم که خواب می تواند بر کار تأثیر بگذارد و کار می تواند بر خواب تأثیر بگذارد، از میزان مشکلی که جمعیت مورد مطالعه غیربالینی ما با خواب خود داشتند، شگفت زده شدیم.